นานทีปีหนสำหรับข้าในที่ที่นี้

ด้วยปัจจัยหลากหลายล่ะประการ

หลายอย่างเปลี่ยนไปตามยุคสมัย

แต่ยังคงกลิ่นไอเดิมๆไว้ให้จำจด

ด้วยผู้คนหลากสัญชาติปนเปกันไป

ผัดไท รถเข็นและผับบาร์

บ้างก็หดหาย บ้างก็โยกย้าย

ขยับขยายต่อเติม สกาเร้กเก้ ยังคงคุกรุ่น

กลิ่นบารกู่ยังคงตลบอบอวล

ผสานความเมามาย เฮฮาประสาผองเพื่อน

บ้างก็มาเป็นคู่ บ้างก็เพิ่งจักมักจี่

เสียงดนตรีกัมปนาทชวนคึกครืน

สมองเริ่มเมามายร่างกายก็เริ่มเมามายเช่น

โยกย้ายสายสะบัด

ไปตามจังหวะและช่วงทำนอง

เสนาะ สนุก สนาน

สำเริง สำราญ ขาดสำรวม

ทุกอย่างออกมาจากจิตเบื้องลึก

ถูกขุด ฉุด ขึ้นมา ด้วยสุราและเมรัย

พระอาทิตย์ ร้อนแรงเสียจริง

หมู่เหล่าสหาย......เอ่ย.....เอย

ปล. เขียนตั้งกะตอน ๐๙-๐๘-๒๕๕๒ จบ ๒๒-๐๘-๒๕๕๒ / ๐๑:๔๙ น.